33 - Eneco Tour

Zes hoog vanuit het raam kijkend zie ik een druilerig regentje. Een blik op buienradar stemt mij ook al niet vrolijk. Vanmiddag start de afsluitende tijdrit van de Eneco Tour in Amersfoort op loopafstand van mijn werkplek. Heb ik nog wel voor deze middag vrij genomen om eens echte wielrenners aan het werk te zien. En dan dit weer! In mijn rugzak zit een korte broek met pullover en sandalen. Heb ik die nu voor niets meegesleept op mijn rug?  Nou ja, straks Ad van het station afhalen en samen zullen we ons vast wel vermaken.

Uit de verhalen op mijn werk hoor ik dat bij de grote massa totaal niet bekend is wat de Eneco Tour precies is. Ja, vandaag is bijna heel de binnenstad van Amersfoort afgesloten. Dat is niet prettig, werknemers die te laat op hun werk komen, afspraken kunnen niet worden nagekomen omdat mensen vast zitten op de A28 en de parkeergarage is moeilijk tot helemaal niet te bereiken.

 

Ondanks dat er toch met vrij grote regelmaat spotjes op de TV zijn over de Eneco Tour verbaast het mij dat zo weinig mensen weten wat dat precies is. Je moet al zeggen dat het op de Tour de France lijkt om mensen een indruk te geven.
Veel gestelde vraag is wel of ik vanmiddag ook mee doe :-)
Dan zeg ik maar dat dit toch wel een ander kaliber fietsers zijn en dat deze een tikkie harder fietsen.

Alhoewel, alle mooie voorbeschouwingen vooraf, het blijft een saaie ronde. En als er dan een kopgroep is, slechts op één dag haalt deze ook de eindstreep, zit je met kromme tenen te kijken. Drie Rabo-renners in de kopgroep en geen bij machte om in de laatste kilometers met een zich alles gevende Deen mee te springen. Je kunt in je tactiek ook wel eens te afwachtend zijn.

Vanmiddag start Bobbie Traksel als eerste, dus de laagst geklasseerde renner. Jammer genoeg heeft deze nooit zijn belofte kunnen inlossen. Veel pech gehad in de begin jaren, bijzonder veel pech en via een omweg maakt hij nu weer deel uit van het profpeloton. Hopelijk heeft hij nog een aantal goede jaren voor de boeg en komt de doorbraak alsnog.

Inmiddels is de uitslag al ruim bekend. Een terechte en verdiende winnaar. Alhoewel ik het Sebastiaan Langeveld en zeker ook Maarten Tjallingi had gegund, heeft de Eneco Tour met Boassan Hagen een mooie winnaar. 22 jaar en nu al een cv die er mag zijn. Zoals het zich laat aanzien een topper voor de komende jaren.

Voor de toekomst moet je toch een beetje gaan vrezen voor de Nederlandse jeugd. Mondiaal zijn er nogal wat renners die doorgebroken zijn of aan de poort kloppen. De door mij zo geprezen schrijver/wielrenner Thijs Zonneveld bracht vorig jaar een boek uit over de aanstormende Nederlandse jeugd. Als je ze nog jeugd mag noemen wanneer ze de twintig zijn gepasseerd. Nationale kleppers als Lars Boom, Robert Geesink, Kai Reus, Bouke Mollema, Martijn Maaskant en recent Steven Kruiswijk zorgen voor een hoog verwachtingspatroon. Te hoog?
(Na het voltooien van deze column bedenk ik dat ik nog iemand ben vergeten. Heel lang moeten nadenken hoe deze dopingzondaar (Thomas Dekker) ook weer heet. Ach van mij hoeft deze ook niet meer terug te keren in het profpeloton. Er blijft nu toch voor altijd een geur aan zijn prestaties hangen.)

De tijd zal het leren. Voorlopig zijn er al heel wat jonkies uit andere landen om te kloppen.

Nog even een grappig voorval uit Amersfoort. Waaruit blijkt dat een goede organisatie ook wel eens overgeorganiseerd kan zijn. Teruglopend vanaf de finish stuiten we bij de kruising  Stadsring/Stationslaan op een nog volledig gesloten kruispunt. De laatste renner is daar al een half uur eerder gepasseerd maar de hekken houden de kruising potdicht. Om nu weer naar een eerdere kruising, waar een doorlaatpunt is terug te lopen, gaat wat ver. Dus klimmen we over de hekken. Geen auto te zien. Kan ook niet want ook daarvoor is de weg afgezet. Alleen een stuk of tien verkeersregelaars en agenten. Roept één van de verkeersregelaars dat wij er niet overheen mogen. Natuurlijk aan dovemansoren gezegd, stukje burgerlijke ongehoorzaamheid. Komt er een aankomend politieagent op Ad en de snoodaard (plus zestig) die na ons ook over het hek klom, om hen aan te spreken over hun gedrag. Hilarisch moment. Waarschijnlijk had de agent in spé net een cursus 'hoe jaag ik burgers tegen mij in het harnas!' achter de rug.

Laatst aangepast (vrijdag 11 december 2009 12:14)