35 - Safaridag Spieren voor Spieren

Zondag 6 september organiseerde de stichting Spieren voor Spieren een safaridag in de Beekse Bergen voor gehandicapte kinderen, sponsoren en genodigden. Daar zijn diverse outdoor-activiteiten georganiseerd waar de kinderen op instuifbasis aan kunnen deelnemen. Voor ons als genodigde ook een unieke gelegenheid om te zien en te ervaren waar de gelden waarvoor wij ons hebben ingezet, aan worden besteed.
Wij, de vrijwilligers van de actie Spieren voor Spieren 10.000 km. die van de gelegenheid gebruik maken, zijn Ad Huizer en Chris van Beem jr.van het comité. Greetje Schra de sportmasseuse, Johanneke Vis en Ruben (Johanneke fietste niet alleen mee, wat zij allemaal gedaan heeft weet ik niet. Ik zag haar altijd, op de fiets, in de tent, achter het stuur van de bus, op de hoek bij Halfweg :-)). Jan Martien van de Wetering met zijn gezin, Jan Martien heeft vaak, heel vaak met mij mee gefietst en was voor mij een moment van relativatie. Anita Vestering en Pamela Visser en het 'promotieteam' Louise, Luna en Maxime! Ook Anita was een soort duvelstoejager. Op de eerste zondag door Folkert Visser uit bed gebeld om mij te komen masseren en dit nog gedaan heeft ook. Om daarna ook als chauffeur, verkeersregelaar, meefietser maar vooral ook als creatief genie voor menig ludiek en ontroerend moment heeft gezorgd. En mijn zoon Sander die ook veel heeft bijgedragen in de tent of onderweg op de fiets en thuis op de PC!

Bij de ingang van het park treffen Sander en ik direct Ad. Om kort daarna Anita, Pamela en het promotieteam te ontmoeten. Wij worden al gauw gewezen op een figuur die zelfs van achteren, als BN'er, nog duidelijk is te herkennen is. Louis van Gaal! Ik heb gisteren bewondering voor hem gekregen. Zo geduldig hij de hele dag omging met de vele mensen die met hem op de foto of een handtekening wilden. Als BN'er zagen wij verder nog André Ooijer, Sander Westerveld en Rob van Mechelen lopen. (deze laatste was een tip van JM). In het park zag ik ook nog Philèmon van BNN, maar of deze ook bij de dag van SvS hoorde, is mij niet duidelijk.

Na eerst de spelletjes te hebben bekeken zijn Sander , Ad en ik met de auto door het safaripark gegaan. Wat opviel was dat het net de Veluwe was, maar dan als vakantieoord. Veel herten, maar dan buitenlandse gasten en minder wild. Uit Vietnam, China en zelfs Mesopotamië (het huidige Irak?).

 

Ze gaven wel het beeld dat het goed toeven is in het park. Genoeglijk liggen, maar ook goed eten. Zoals wij ook al gauw bemerkten.

De safaritocht moest een beetje op tempo gebeuren omdat Sander en ik bij de lunch waren uitgenodigd. Dit vond plaats in de Koloniale zaal van het Partygebouw. Zag er schitterend uit. Naar mijn gevoel zoals het er in die tijd ook moet hebben uitgezien. Met grote boekenkasten tegen de wanden en fijne stoelen om in te zitten. Bij binnenkomst werd ik aangesproken door een vrouw, die Truus van Gaal bleek te zijn. Met de opmerking "Jij bent toch die man van de 10.000 km?' Om daarna richting Louis van Gaal te roepen 'Louis, hier is die man van de 10.000 km.'. Louis kwam daarna mijn richting uit om even te praten, waarbij hij onderwijl toch even moest voelen hoe het met mijn vetgehalte gesteld is. Daar kon ik hem over gerust stellen, want die is al weer aardig toegenomen. Alhoewel ik weinig van doen heb met BN'ers, (zij hebben ook een vader en moeder) moet ik zeggen dat ik dit toch een leuk moment vond. Juist door de ongedwongen sfeer en de indruk die zij gaven dat zij ook wisten waar het over ging.

 

 


Zelfs bij de openingsspeech werd mijn prestatie nog even aangehaald. Goed om de rest van de middag weer naast mijn schoenen te lopen!

 

 

 

 

 

 

 

Na de lunch zijn we met de safariboot naar het andere einde van het park gegaan om de roofvogelshow te bekijken. Dat was ook een leuke belevenis, vooral de momenten waarop de vogels maar net over je hoofd heen vliegen.

Teruglopend naar de uitgang hoorden we opeens "Jopie!, Jopie!, Jopie!" Ik waande mij even weer in Vierhouten, maar deze keer waren het andere fans!

 

 

De dag was zonder meer geslaagd. Dat heb ik ook van de andere vrijwilligers meegekregen. Ten eerste een lovenswaardig initiatief van Spieren voor Spieren om zo'n speldag voor de gehandicapte jeugd te regelen. Daarnaast de bereidwilligheid van bekende Nederlanders om een zondag eens op een andere manier te beleven. Ik kan mij tenminste niet voorstellen dat zij elke zondag zo veel handtekeningen moeten zetten en met anderen op de foto gaan.
Nogmaals, het was voor ons een leerzame dag en eigenlijk zouden meer instanties zo'n initiatief moeten opvolgen om vrijwilligers nog eens te laten zien waarvoor zij zich inzetten. Ook al weet je het, het mee beleven geeft toch altijd weer een ander gevoel.

 

Ja, dan weer naar huis. Jammer we zijn wat aan de late kant om het begin van de wedstrijd van 'onze leeuwinnen' te zien. Maar ja, wanneer ik rustig doorloop dan haal ik het nog wel!

Laatst aangepast (vrijdag 11 december 2009 12:13)