07 Harken

Vandaag was het weer zo'n dag, harken, harken en nog eens harken

Was het de weerslag van de dag er voor? Was het het tijdstip van vertrek (kortom de inspiratie) negen uur in plaats van acht uur? Feit was dat de eerste kilometers er geen gang in was te krijgen. Op gegeven moment ging het wel weer, maar na de eerste passage bij de Posbank bulten zat er zoveel pap in mijn benen dat de afdaling bij de Lange Juffer als geroepen kwam.

De eerste planning, niet afgesproken, hield voor mij in een korte koffiestop in Dieren en dan weer verder. Helaas was de uitbater van het Dierense koffiehuis niet aanwezig, vandaar dat ik besloot de rit dan maar zonder stop te rijden en door te gaan. 's Ochtends had ik één schaaltje muesli gegeten en een banaan in mijn zak gestoken. Bij Ellecom heb ik deze banaan met smaak genuttig zodat ik voor de eerst volgende beklimming weer energie aan boord had. Nu eens niet vanuit De Steeg naar de Plaggengat, maar weer eens vanuit Rheden onder het houten bruggetje door. Dan kan ik het vergelijk maken met de vorige keer. Jammer genoeg was ik net voorbij de laatste huizen toen de weg volledig was afgezet in verband met vallende takken. Nu laat ik mij niet zo gauw weerhouden wanneer een weg is afgezet, maar deze was zo volledig afgezet dat het mij beter leek om hier maar gehoor aan te geven en terug te fietsen.

De afslag naar de Posbank heb ik rechts (spreektaal links) laten liggen want deze had ik op de heenweg al gedaan. De bedoeling was om de Posbank vanuit Rheden te befietsen, beklimmen is zo'n groot woord, en dan af te dalen weer naar de grote weg en dan via de Zijpenberg weer omhoog te fietsen. Dit laatste heb ik nu dus gedaan en ik moet zeggen, het ging niet! Ik moest teveel naar een kleiner verzet terugschakelen waardoor mijn snelheid teveel terugliep. Dit was ik de laatste keer beter gewend. De Pyramide begon dan nog wel hoopvol, maar ook hier zat er in de staarttoch nog wat venijn dat mij niet euforisch stemde. Op gegeven moment kwam in het bos van rechts een groep fietsers aan waar ik bij aansloot en deze mij weer een prettige gevoel gaven door een hoger tempo te rijden dat ik makkelijk kon volgen. Helaas bleek bij het uitkomen van het bos dat zij een gedeelte van de groep achter hadden gelaten waardoor zij bleven wachten en ik alleen weer verder ging.

Inmiddels was de tempo voldoende omhoog gegaan waardoor ik mijn muts en extra jack af c.q. uit kon doen. Even treuzelen of die groep nog achter mij aan zou komen, maar niets te zien dus maar weer verder. Nabij Ughelen kon ik dan weer van de fiets, nu om mijn regenjack aan te trekken. Het ging er even behoorlijk op en het was zo'n moment dat ik dacht "Misschien was een helm nu wel handig geweest want die hagel deed wel zeer op mijn kale hoofd. Met een helm op was er waarschijnlijk niet zo'n groot aantal op mijn hoofd terecht gekomen. Net voor Hoog Soeren kon ik gelukkig mijn regenjasje weer uitdoen.

Nog even net voor Uddel weer aan gedaan tot net na Elspeet en dan kom je in Nunspeet waar het helemaal niet geregend heeft, zo lijkt het tenminste. Met 160 km. op de teller tevreden over de afastand maar niet over de benen.

Gelukkig heb ik gemerkt dat Ad weer één van zijn voortreffelijk stukjes heeft geplaatst. Ik hoop dat er nog enkele zullen volgen dit jaar. Het seizoen is heel bemoedigend begonnen voor de Nederlanders, alhoewel er gezien het potentieel de overwinningen nog wat tegenvallen. Maar die komen vast en zeker. Wanneer je op Wielerland  kijkt dan zie je vaak van die kenners die commentaar geven op uitslagen, prestaties e.d. Gezegd wordt dan dat de Rabobank nog roomser is dan de paus waar het de medische begeleiding betreft. Wat krom geredeneerd, want ik hoor ze al roepen wanneer dan een Nederlander of lid van de Raboploeg op doping wordt betrapt. Dan is de wielerwereld weer te klein. Ik heb liever minder overwinningen maar wel overwinningen waar ik van genoten heb en kan van blijven genieten. Bij sommige prestaties heb ik nu, jammer genoeg, de vraag van 'Het zal toch niet het nieuwe dopingspook zijn"!