11 Effe bijpraten

Canada komst steeds nader!

Afgelopen weken heb ik gemerkt dat veel mensen denken dat ik niet meer fiets. Mensen die ik ontmoette bij de Keiler en De Parel van de Veluwe dachten dit. Niets is minder waar. Alleen niet meer zo veel en niet zo vaak. Het is nu echt in twee fasen verdeeld. Samen fietsen we veel op de gewone fiets overal door Nederland. De camper zetten we ergens neer en dan verkenen we de omgeving, zo veel mogelijk in een ster.
Dat zijn niet de ritten die mij in condite brengen voor Canada, maar wel de souplesse onderhouden.

De voorbije weken heb ik twee à drie keer in de week een lange rit gereden. En deze gebvruik ik dan ook echt om te trainen. Waar ik in de ritten op de gewone fiets lekker van de omgeving geniet en mij vaak verwonder hoe mooi Nederland wel is, zijn dit echt trainingsritten. Altijd wel boven de honderdenvijftig, maar meestal dichter in de buurt van de tweehonderd.
Laatst reed ik vanuit Dieren naar huis en dan neem ik meestal de Posbank van drie zijden voordat ik koers zet naar Nunspeet. Nu kwam ik op de Schaapsallee, in aanloop naar de Lange Juffer terecht in een fietstocht die op een woensdag werd georganiseerd. Mooi om aan op te trekken en zo fietste ik al gauw met een groepje mee. Ging prima, maar waar ik rechtsaf ging de Lange Juffer op, was er een controle en ging de tocht verder rechtdoor.

Jammer, zo was het maar een korte beleving. Maar toen ik vanuit De Steeg weer de Posbank op ging, bleek ik weer op de route te zitten. Om de details voor H-J duidelijk te maken. De eerste keer dat ik op de Posbank kwam ( via de Lange Juffer) ben ik linksaf gegaan en toen het weggetje onder het brugje door genomen naar beneden, naar De Steeg. Dan rechtsaf en zo richting de Posbank van de meest bekende route, de zwaarste. Dan weer links naar de Zijpenberg en hier weer naar beneden.
Linksaf naar De Steeg en hier weer omhoog onder het bruggetje door. En hier kwam ik weer op de route, tegelijkertijd met een prof van Vacansoleil. Wie het was, weet ik niet, maar hij ging twee keer wel erg hard aan. Ik kon mij fijn aan anderen optrekken en haalde er verschillende in. Zo verder tot op de Posbank, daar weer naar beneden en dan naar de Zijpenberg. Ook daar weer met een groepje omhoog en dan als tweede boven komen, geeft een goed gevoel. Dan linksaf naar de Pyramide en vandaar naar Roosendaal. Hier ging het rechtsaf naar Arnhem. Bij het oude viaduct en net voor de ingang van Burgers Zoo linksaf en vandaar om Rijnstate en verder om het Sonsbeekpark heen. Daarna weer terug naar de weg die voorlangs Burgers Zoo loopt richting Oosterbeek. Het laatste gedeelte was misschien wel het zwaarste stuk van de tocht. Bij die weg aan gekomen, deze oversteken richting Schaarsbergen. Aan het einde van die weg rechtsaf en vervolgens op gegeven moment weer linktsaf richting Kop van Deelen.
Van hieraf naar Hoenderloo, daar direct rechtsaf en daarna na het tankstation linksaf en vervolgens op de volgende kruising weer linksaf. Dan krijg je ook weer een pittig stukje om kort voor de weg langs de Loenermark nog rechtsaf te gaan (bij de rode postbus) Ook deze weg komt uit op de grotere weg die verder doorgaat tot in Ughelen. Vanaf hier weer naar huis via Asselt en Hoog-Soeren. In Hoog- Soeren rechtdoor naar de weg die naar Apenheul gaat. Hier linksaf en zo naar de Amersfoortse weg. Hier kun je dan op gegeven moment weer rechtsaf naar Uddel (de afdaling), maar je kunt ook rechtdoor naar de rotonde in Millingen. Vanaf hier omdraaien en weer de Apeldoornse Berg op tot de afslag naar Uddel. Bij thuiskomst heb je dan ongeveer 165 km. achter de kiezen, waar een behoorlijk moeilijkheidsgraad inzit. De wegen door Arnhem lopen ook niet echt makkelijk.

Het is wat gedetailleerd, maar dan kan de Elburgse clan ook zijn route eens verleggen. Deze rit heeft als beginpunt Nunspeet en richting Dieren via Hoog-Soeren-Asselt-Beekbergen-Loenen-Laag-Soeren en zo naar de Schaapsallee.

Dit moet voor mij voldoende zijn om Canada te kunnen doen. Over twee weken rijd ik nog de 600 van Mersselo en een week later de 400 van Boekelo. Dan moet ik er staan en heb ik nog twee weken om te herstellen. Ik heb er zin in!
Afgelopen tijd is er nog een brevet in de Rocky Mountains gereden en de deelnemers hebben daarvan foto's geplaatst waarbij ze Zwarte Beren hebben gefotografeerd, maar ook Grizzly Beren en Elanden. Dat wat ik in Zweden niet heb gezien, krijg ik dan misschien hier te zien. En wie weet wat nog meer.

Ik heb er zin in!

Laatst aangepast (donderdag 14 juni 2012 08:41)