Merselo 600

30 juni vertrokken naar later bleek 24 renners om de 600 van Merselo te rijden.

Om 08.00 uur was de start en om die reden ben ik op vrijdagavond al naar Merselo gereden en heb pal naast de startlokatie de camper neergezet en heerlijk daar de nacht door gebracht. De Merselose jeugd vond het nog wel nodig om midden in de nacht rondjes te rijden ( te scheuren) op het parkeerterrein waar ik stond, maar dat was alles dat de nachtrust enigszins verstoorde.

Voor de start was het in de molen een gezellig weerzien van enkel oude bekenden en om 08.00 uur liet Jan van Osch, na een geweldige speech in half Nederlands en half Duits ons vertrekken.
Onder de deelnemers waren enkele Duitsers, Belgen en een Oostenrijker.

Al gauw zag ik een eenzame fietser voor ons uitrijden. Nico Berkhout. Alhoewel ik bij de 300 van Boekel grotendeels met hem had op gefietst was het mij nu nog te vroeg om gelijk al weer de zweep erover te leggen. Er stond behoorlijk veel wind en die zouden we het eerste gedeelte tot in Zeeland tegen hebben.Zo reden we met een groepje van een man of zeven vrij regelmatig het eerste gedeelte.

Op gegeven moment reden we toch maar met nog drie man bij elkaar; Frank Simons, Gerard van Heel en mijn persoon. Kort voor de eerste stempelpost in Zundert zagen we Nico ook in de verte fietsen en haalden wij deze in. Nico had een leegloper en verloor zo wat tijd.
In Zundert koffie gedronken zodat Nico de tijd had om een ander bandje te leggen.Terwijl de volgende renners arriveerden om ook een bakje koffie te nuttigen vertrokken wij weer. Maar al gauw bleek nico alweer en lekke band te hebben. Zelf had hij in de haast 's morgens niet genoeg reservebandjes mee genomen zodat Gerard bij moest springen. Aan onze bandjes had hij niets omdat hij met hoge velgen reed.

Bij Gerard was de combinatie van koffie, wind tegen en snelheid niet in overeenstemming en hij kreeg last vn zijn maag. Op gegeven moment liet hij ons dan ook gaan.Daarvoor hadden wij al de controlepunt in Goes gehad en waren we op weg naar de Zeelandbrug.

Ik moet zeggen dat Jan van Osch een geweldig mooie rithad uitgezet. Het was imposant om te zien hoe het petrochemisch gebied nabij Rotterdam er uitziet wanneer je er zo tegenaan komt rijden. Bij Maassluis hoefden we maar even te wachten op de pont en konden we onze weg al weer gauw vervolgen naar Delft waar een controle stond gepland in de achtertuin van JePe.

Nico schoot dit punt voorbij maar ik had gelukkig op het papier gezien dat wij in Delft moesten stempelen en zag nog net het bord aan de kant van de weg staan. Fluiten hielp niets, maar Nico kwam even later toch terug om te zien waar wij bleven.

Hier pompte Nico zijn banden even bij en of het hier aan gelegen heeft weet ik niet, maar wij waren nog maar weer krot vertrokken of hij reed weer lek. En geen bandjes met hoog ventiel. Na enkele minuten aan gemofferd te hebben om toch een bandje met kort ventiel op te pompen kwam gelukkig Gerard aan fietsen. Deze was weer redelijk opgeknapt en kon Nico weer van een reservebandje voorzien.

Daarna gingen we weer met zijn vieren op pad. Door o.a. het duingebied bij Noordwijk langs de kust en door het Noord-Hollandse land naar Enkhuizen. Inmiddels had Nico zijn broer gebeld en deze stond in naar de McDonalds in Hoorn om nieuwe bandjes en een ander voorwiel te brengen. Inmiddels was het één uur in de nacht en wij wilden wat bij McDonalds eten. Het restaurant was dicht en bij de McDrive stond een file van hier naar Tokio. Dus maar even bij het tankstation gekeken en daar had men ook nog een warme hap. De gehaktbal heb ik later nog ettelijke malen gegeten.

Na Hoorn ging het in gestrekte draf naar Enkhuizen en vandaar begon weer het echte werk. Ik heb mij niet gespaard op de dijk. Maar het was ontzettend zwaar en om af en toe even achter de rug van een ander te kruipen was wel erg lekker. Wat was dit gedeelte zwaar. Na Lelystad ging het dan via de Knardijk naar Harderwijk. Veel schapen uit hun slaap gehaald en deze moesten vlug van het pad af. In Harderwijk  bij het tankstation aan de A28 een stempel gehaald en een bak koffie met wat erbij. Daarna ging het via Ermelo naar de Drieseberg en zo weer naar Garderen. Het was nu allemaal bekend terrein. Via Harskamp, Otterlo en W  en bij Heteren over de brug. En zo komen we dan weer in voor mij wat meer onbekend terrein. Het is zwoegen en kort voor Nijmegen houdt Frank het voor gezien. Hij stopt er mee, heeft last van zijn maag en neemt de trein terug. Wij stampen door en net buiten Nijmegen stempelen we om daarna een verrassing voor geschoteld te krijgen. De Holleweg in Beek. Mij zei het niets en ik ging vrolijk veel te zwaar naar boven en net toen ik dacht er te zijn kwam er nog een zwaarder gedeelte. Ik had te weinig snelheid om goed te schakelen met als resultaat dat de ketting eraf liep.

Daarna kwam ik niet meer op snelheid en moest ik met een klein verzet naar boven waar de anderen al stonden te wachten. Het bleef nu op en af gaan. Nog een stuk door het Reichswald en langzaam voelde ik de pap in de benen komen. Toch heb ik geprobeerd om wel mijn steentje bij te blijven dragen. Al werd het wat minder fanatiek. Bij de laatste controle in Well bleek dat er nog maar een kilometer of vijftien gereden hoefde te worden. Heerlijk!

Om 11.50 uur kwamen we weer bi de molen aan waar al een Duitse ligfietster en Frank stonden. Beiden uitgevallen en bij de uitvallers behoorden ook nog een Duitser die al naar huis was en Sybren.

Het was voor wat betreft het parkoers een heel mooie rit. Door de wind een heel zware tocht maar de conditie heeft mij wel gerust gesteld. Niets mis mee.

Nog één keer, de 400 van Boekelo en dan moet het genoeg zijn. Daar ga ik wel anders fietsen. Voor laat ik een 50/39 monteren en met de 30 die er ook nog opzit moet dit dan genoeg voor Canada zijn. Wel moet ik zien of ik met de combinatie 50/39 ook een lekker ritme kan fietsen.

 

Laatst aangepast (vrijdag 06 juli 2012 12:35)