Canada 2012

Een reisverslag van een campertoertocht door British Columbia en Alberta in Canada 2012

Het is een lang verslag, daarom ben ik van plan om deze in vier delen te knippen. Van de meer dan duizend foto's is een selectie gemaakt. Wil je meer foto's van b.v een muurschildering, totempaal of waterval zien, dan staan deze op 'mijn album'. Ik stuur je de link dan wel door. Enkele foto's lijken verdwenen, maar soms doemt er weer één op op mijn fototoestel. Ik blijf proberen de foto's er allemaal vanaf te krijgen.

Hier volgt week 1 (en een half)

Dinsdagmorgen  half negen breng ik Ada,met de koffers weg naar het station in Nunspeet. Om daarna vlug mijn camper terug te brengen naar huis en zelf met de benenwagen naar het station te gaan. Ons eerste voordeeltje innen we direct. Van de NS net de vorige week twee gratis meereistickets ontvangen en met mijn voordeelurenkaart zijn we samen voor € 8,80 op Schiphol. De reis verloopt soepeltjes en zo zijn we om  half elf op Schiphol en gaan eerst maar een kop koffie drinken bij Burger King. Ruimschoots op tijd maar voorzien van twee koffers ga je niet zo veel wandelen dus maar proberen om zo snel mogelijk in te checken. En zo waar, om 12 uur  kunnen wij al terecht aan de balie. Tot onze verrassing hoeven we niet bij te betalen voor de fiets. De twee grote koffers samen blijven binnen het gewicht en de grote rugzak die ik extra bij mij heb krijgt ook een label 'kabine'.
Verlost van de koffers kunnen we nu rustig de winkels op Schiphol af. Dat levert mij nog een nieuwe hoesje op voor de e-reader welke ik vorige week nog als verlaat verjaardagcadeau van Ada heb gekregen. Peter Plaatzer heeft mij op de valreep nog van zo'n dertig boeken voorzien en Sander heeft mij geholpen deze op de e-reader te zetten. Leesvoer voldoende.

We kunnen nog langer winkelen want het vliegtuig heeft een uur vertraging. Later blijkt dat er een storm in Calgary was waardoor het vliegtuig later mocht vertrekken. Maar dan is het zo ver, instappen.

c transat

De reis was lang, niet makkelijk en het eten was zo zo. We zaten in de middelste rij en ik ook nog eens in het midden. Wel was er de mogelijkheid om af en toe een stukje te lopen. Dat hield de bloedsomloop in beweging. Kort voor de landing hoorde ik dat we over de Rocky Mountains vlogen en vanaf mijn zitplek kon ik toch wat van die toppen waarnemen. Het aanvliegen naar het vliegveld was ook prachtig. Met een wijde boog had je zelfs vanaf de middenrij een mooi uitzicht op Vancouver en de omliggende bergen.

Een uur later dan we waren vertrokken zetten we voet op Canadese bodem na een vliegreis van ruim negen uur. We hadden een voucher voor het Delta Airplace Hotel en vanaf het vliegveld reden er shuttlebussen naar het hotel. Zo word je mooi voor de deur afgezet. Bij de balie wachtte ons een kleine verrassing. Het bleek dat wij geen ontbijt hadden geboekt, terwijl in Nunspeet dit wel was bevestigd. Geen nood, de visa regelt het wel. Met de koffers de lift in en dan sta je. Met je magneetkaart, maar hoe werkt deze? Gelukkig is dan er wel een gast die ook mee moet en weet hoe het werkt. Toch sta je dan weer te klungelen voor je kamerdeur, maar zie met groen licht gaat de deur open en niet zo heel veel later liggen we lekker in bad. Inmiddels zijn we ook behoorlijk moe en gaan vroeg naar bed. De andere ochtend een continentaal ontbijt genoten. Daarna de koffers gepakt en het hotel laten bellen naar het camperverhuurbedrijf. Wij hebben een early bird pakket dat inhoudt dat je 's ochtends al je camper af kunt halen maar ook dat er vervoer vanaf het hotel naar de verhuurder is. Het duurt vrij lang alvorens er een groene taxi (ja, de naam is Green Cab) voor de deur staat. Het blijkt dat de chauffeur eerst bij een ander hotel langs is geweest. Niet zo verwonderlijk wanneer wij merken hoe ver het nog rijden is en de chauffeur ons halverwege op dat betreffende hotel wijst, met vrijwel een gelijkluidende naam. Maar voordat we in de taxi kunnen stappen moet de chauffeur eerst lang puzzelen voordat hij de fietskoffer in de taxi krijgt. Met het naar voren klappen van één van de achterstoelen is dan eindelijk het probleem opgelost.

Bij het verhuurbedrijf staan al meerdere mensen te wachten, waaronder ook enkele Nederlanders. Dit komt goed uit zo krijgen we een uitleg over het gebruik van de camper middels een in Nederlands gesproken video. Als aan alles is voldaan kunnen we dan op weg. Met een plattegrond van het verhuurbedrijf gaan we eerst naar een superstore in de buurt. Maar net als de andere Nederlandse vakantiegangers kunnen we met die plattegrond niet uit de voeten en is het ontzettend moeilijk de superstore te vinden. Vragen, vragen en weer omkeren, totdat een vriendelijke Canadees ons met de motor voorgaat. In de superstore ontdekken we dat dit echt een superstore is, het duizelt Ada allemaal als zij ziet hoe groot het is en wat de prijzen zijn. Blij dat we weer buiten zijn.

Dan maar op weg, op zoek naar Hw 1 Oost. Ook dit gaat gepaard met veel vragen, vragen, keren en weer doorgaan. Zo hebben we inmiddels al veel van Vancouver gezien en komen we aan de verkeerde kant uit de stad maar wel op de Hw 1 Oost. Richting Hope.

c richtingwijzer

In eerste instantie zien we nog niets van wat Canada te bieden heeft. Platte land, wegwerkzaamheden, oude huizen, maar dan na zo'n uur beginnen de eerste bergen zich af te tekenen. In de buurt van Hope zoeken we een camping. Wij komen terecht in 'Wild Rose' maar de naam kan men beter wijzigen in 'Wild Musquito'.  Door de campingeigenaar werden we al gewaarschuwd dat er dit jaar veel muskieten zijn. Een gedeelte van de camping staat 's winters onder water en was dit jaar heel laat pas droog gekomen, waardoor er nog veel muskieten waren. Laten wij nu op dat gedeelte een plaats krijgen. De andere Nederlanders zagen wij daar ook weer terug, zij hadden wel een plek op het eerste gedeelte. De plek was mooi, maar ik moest gelijk er al weer op uit om een bus  Anti-Mug bij de receptie te halen. De prijs van deze spuitbus (€12,50) en de prijs van de camping deed het humeur van Ada niet goed.

c wild rose

Om half acht de andere morgen waren we al weer op. Tijdens het ontbijt gekeken naar de buren aan de overkant die met een trimotor waren, met aanhanger. De tent die zij hadden werd gewoon in de aanhanger geklapt. Daarna zijn ook wij vertrokken, eerst naar Hope en daar een Visitor Center opgezocht. Daar hebben wij een routekaart gekocht, toch wel makkelijk. Een heel vriendelijke jongen heeft direct al op deze kaart de plaats aan gewezen waar wij over drie weken met de boot naar Vancouver Island gaan. En de weg om daar te komen.

c hope de kanovaarders

Amai, wat een koene kanovaarders!

c hope houtwerken

Veel houten beelden naast de rivieroever in Hope

Wanneer wij verder Hope nog eens doorlopen, ontdekken we een Internetcafé en kunnen hier een bericht voor iedereen achterlaten. De mobiel werkt hier niet hebben we gemerkt. Dit schijnt een mankement in heel Canada te zijn, weinig ontvangst. Daarna zijn we naar Yale gereden,

In Yale is een mooi kerkje met daarbij een museum, maar ook een leuke rommelmarkt. Dit zie je ook vaker in Canada. En dan even lekker neuzen.. Via Boston Bar komen we dan in Hells Gate. Hier is een kabelbaan die omlaag gaat naar de Fraser River waar een forellentrap is. Wij houden het bij kijken want het is inmiddels ontzettend warm geworden en we willen bijtijds een campingplek zoeken. De eerste de beste die wij tegen komen is een rafting camping en dat is aan de prijs te merken. €43 vraagt men hier voor een overnachting. Dat is wat te gek voor ons die in Nederland gewend zijn aan de prijzen tussen 12 en 18 euro en vaak ook nog voor niets staan. Maar iets verder zien wij een natuurcamping.

c afwas ski hist

We komen er later achter dat er veel van deze campings zijn. Deze maken deel uit van de BC Parken, de British Columbia Parken. Hier gaan wij staan, het is self service. Je vult een kaartje in, stopt dit met het verschuldigde geld in een enveloppe en doet dit in een bus. Later komt een medewerker van het park dan langs om  een bevestiging aan een paaltje te hangen.  En wij hebben hier echt een mooie plek gehad, zo vrij in de natuur. Wel zijn er weinig voorzieningen in deze parken, geen douches of warm water, maar wel toiletten. (de zgn. bruine hokken) en een waterpunt. Ik ben nog even achter een moedervogel met kroost aan geweest om deze op de foto te zetten.

c kloek met jongen

Thuis maar eens kijken wat het precies voor vogel is. Ada had de ondankbare taak om in deze hitte in de camper een maaltijd te bereiden, maar dat is met pasta met uien, champions en paprika goed gelukt. Daarna nog Bulgaarse yoghurt met verse aardbeien na. Tja, dan is het na de afwas goed rusten!

Ook vandaag weer op tijd op. Wij hebben de afspraak om tegen negen uur te vertrekken en dat gaat tot nu toe prima. De route naar Kamloops is prachtig. Verschillende keren stoppen wij onderweg om te genieten van het uitzicht. Tanken doen wij onderweg in Catching Creek en schrikken daar hoeveel dollars er in de tank gaat. Een halve tank kost ons al gauw 80 dollar. Nu hebben we eerst een landbouwgebied waar wij doorheen rijden. Wel op behoorlijke hoogte en in de verte blijven de bergen steeds aanwezig. Langs de weg zien we op gegeven moment vier herten. Maar ook veel goederentreinen komen we tegen. En deze zijn heeeeeeel lang. Ik heb wel eens geteld en meer dan 200  wagons is geen uitzondering. Sommigen rijden zelfs ook met op elkaar gestapelde containers.

c passerende trein

In Kamloops aangekomen gaan we bij de eerste de beste Mall die wij tegenkomen bij een bank geld pinnen. De schrik is groot wanneer blijkt dat de bank niet de Maestro van de Rabo kent. En ook de volgende bank kent deze niet.

Weer terug naar de eerste en gevraagd naar de manager. Deze wist te vertellen dat waarschijnlijk de BMO (Bank of Montreal) wel met Maestro werkt. Daar naar toe, gelukkig ook in deze regio, en ja hoor. Hier lukte het wel. We hebben gelijk alles gepind wat wij mochten pinnen en ook met de Visacard gepind. Geld genoeg op zak. Boodschappen doen ging toen ook met een iets rustiger gevoel. We zijn nog even het centrum in gegaan om te kijken waar wij zondag moesten zijn. Dit bleek in de buurt van het station te zijn. Dus op zondag niet zo veel zoekwerk meer. Hierna zijn we naar het Visitors Center gegaan om te vragen naar een camping in de buurt. Het bleek dat er evenement in het weekend was (rodeo en geen RM 1200) en dat de dichtstbijzijnde campings vol waren. De medewerkster belde naar een park dat wat buiten Kamloops lag en deze had nog plek. Wij daar naar toe en voor twee nachten geboekt. Het was niet direct een frisse camping, zeker niet gerekend naar de prijs. Later zou blijken dat dit de duurste camping voor ons zou zijn.

We hebben hier niet veel kunnen doen. Wat gelopen  maar dat was niet noemenswaard, op zaterdag de fiets in elkaar gezet en zondagochtend vroeg naar de binnenstad van Kamloops gegaan om ons bij de curlingclub te melden. Vanaf deze zondag (avond 22.00 uur) zal ik deelnemen aan de Rocky Mountains 1200 voor fietsers) Na ons voorwerk op vrijdag was dit vrij makkelijk te vinden en bij de curlingclub was een parkeerplaats waar de camper gedurende het evenement kon blijven staan. Dat kwam wel mooi uit, zeker voor Ada.

c fietskeuring

Eerst maar gaan kijken hoe het daar toe gaat en daarna de fiets laten keuren. Daarna moesten we de tijd vol maken tot aan de start. Het was bijzonder warm, dus het zag er goed uit, maar al gauw bleek dat de vooruitzichten niet zo goed waren. Tegen dat de avond viel begon het al te regenen. Binnen was het nog wel gezellig. Iedereen was zich aan het verzamelen en Ada maakte kennis met haar komende collega vrijwilligers voor Clearwater.

c ada en collegas

Kort voor de start begon het te hozen, maar onze fotograaf maakte onvervaard dit plaatje!

c voor de start

Voor de rest laat ik het hierbij, het verslag over mijn deelname aan RM 1200 is elders op deze site te lezen.

Dinsdag in de loop van de dag ben ik weer gekeerd in Kamloops. Ada kwam mij al tegemoet. Zij was wezen zwemmen in een zwembad in de stad. Vanuit Jasper ben ik met de Greyhound naar Kamloops gereisd met enkele ander afstappers. Waaronder ook Richard Holt, één van de organisatoren van deze tocht. Samen met zijn vrouw, die nog wel doorreed en uiteindelijk als laatste finishte maar nog wel twee uur binnen de tijd. Van Richard hoorden wij dat ik wel kon douchen bij een andere afstapper die hoog in de bergen woonde. Omdat ik inmiddels niet zo'n frisse lucht om mij heen had hangen, ik had nog steeds mijn natte fietskleding aan die ik nu al bijna veertig uur aan had. Richard legde ons uit hoe wij moesten rijden, dat leek best ingewikkeld maar wij waagden het er toch op. De eerste keer ging het op de rotonde mis, maar de tweede poging lukte wel en zo reden wij op gegeven moment een heel smalle steile weg op naar boven, langs een tennisbaan. Maar gelukkig stond er bij het bewuste huis een RM bord en zo wisten we waar we moesten zijn. De bewuste afstapper bleek een rechter te zijn die hier samen met zijn vrouw een pracht huis, prachtige tuin (hobby van de vrouw) en een prachtig uitzicht op Kamloops had. Na een heerlijke douche hebben we daar nog een gezellige avond door gebracht tot het donket werd. Met pizza en andere lekkere hapjes en met nog een paar afgestapte randonneurs waren de sterke verhalen niet van de lucht.

c thuis bij de judge


c bij richard

Op woensdagochtend bleek de winnaar al gearriveerd te zijn. Hierna zijn wij eerst naar de bibliotheek gegaan. Ada had al ontdekt dat je hier kon internetten. Zo kon ik aan iedereen laten weten dat ik gestopt was. Daarna zijn we boodschappen gaan doen. Ada had nog een ontdekking gedaan, de DollarRama. Veel artikelen voor een dollar, dus veel inslaan. De derde ontdekking was het zwembad, daar zijn we ook naar toe geweest en Ada heeft daar mee gedaan aan een aquales voor ouderen. We hebben op de terugweg ook nog veel abrikozen geraapt die onder een boom lagen. Verder was het een beetje de dag doorbrengen en dit gold ook voor de donderdag. Die dag zijn we ook weer wezen internetten en zwemmen. Ik ben toen ook in een bubblebad geweest, dat vond ik al nat genoeg. Die avond zou er een afterparty zijn en daar wilden we nog naar toe.

c afterparty

c judge richard met vrouw

Voor de afterparty moesten we naar de TRU, de Thompson River Universaty. Leuke en gezellige avond gehad met lekkere hapjes, vooral de Nainamo viel goed in de smaak. De camper hebben we laten staan op de parkeerplaats van de universiteit en de volgende morgen voordat de slagbomen van de parkeerplaats zouden sluiten, zijn wij eraf geredeen. Beetje illegaal ,maar heerlijk geslapen.

c kanloops van tru

Nu gaan we dus op pad om onze echte vakantie te beginnen. Van velen hebben we gehoord dat het Wells Gray Park erg de moeite waard is om daar te gaan kijken. Dus besluiten we om daar te beginnen aan wat eindelijk onze echte vakantie wordt. In Little Fort drinken we een bakje koffie na al een aantal malen onderweg gestopt te hebben. Het is een ontzettend mooi gebied, iets dat ik in mijn nachtelijke fietstocht niet heb gezien. Voorlopig rijden we eerst nog dezelfde weg die ik ook met de fiets heb genomen of zou nemen. In Clearwater gaan we naar het Visitors Center. We krijgen veel en vriendelijke informatie. Het park is nog 40 km. verder, maar na 11 km. is al de eerste waterval. 'Spahalls falls'.

c spahalls

Daarna rijden we naar Dawson Falls. Deze is veel breder en imposanter.

c dawson falls

c helmsken falls

Via een steile afdaling en een smalle brug rijden we naar' Helmsken Falls'. Deze is weer niet zo breed, maar erg mooi door de canyon en de 141 mtr. dat het water naar beneden stort.

We willen nog even een trail lopen (doe-vakantie) en gaan naar Placid Lake. Een mooi maar soms moeizaam en glibberig pad. Het meer is niet echt spectaculair maar we moeten wel nog een uur terug lopen. De muggen zijn hier gigantisch aanwezig, we lopen menige bult op en slaan constant om ons heen.

c op pad naar placid lake

Net buiten het Park hebben we een golfbaan met camping gezien. We besluiten om daar maar de nacht te gaan doorbrengen. Goede keus, we hebben een mooie en rustige plek direct aan de waterkant. Het geluid van de waterstroom laat je heerlijk slapen.

De volgende ochtend ziijn we al weer vroeg wakker. Het was een frisse nacht, soms zelfs koud. Na het ontbijt rijden we langs de 'Sani'. Hier kan ik drinkwater tanken en de vuil watertanks legen. We gaan weer op pad richting Valemount nu. In Blue River kopen we brood en ik maak een foto van een oude loc met sneeuwschuiver.

c blue river trein

We wilden naar de Murtle Lake maar de weg gaat 24 km. over niet geasfalteerde weg. Van het verhuurbedrijf mogen we niet over dergelijke wegen rijden. Jammer.We rijden door naar Valemount en lopen daar een trail door een heel mooi natuurgebied. Twee uitkijktorens onderweg bieden je een mooi uitzicht over het gebied.

c wandelling bij valemount

Bij weer een golfbaan (iets voorbij Valemount) gaan we op de camping staan. Voor het slapen eerst nog een douche, zo lang het kan doen we dat elke dag. En Ada heeft hier de was gedaan.

Het is zondag en toch zijn we al om acht uur op!! Na het ontbijt ontkoppelen we de camper en gaan dan eerst terug naar Valemount om te tanken. De eerste 150 km. is er geen brandstof pomp meer. Maar dat is schrikken, de brandstof is hier opeens 17 ct. duurder. Zeker omdat dit voorlopig de laatste pomp is.We rijden nu richting het Robson Park. Onderweg stoppen we nog bij Reargard Falls.

c reargard bord

c reargard falls


c samen bij de reargard falls

Samen bij de Reargard Falls en daarna koffie in de camper!

Hiervandaan komen we ook nog langs de Mountain Terry Fox. Het is een aangrijpend verhaal over deze held. Het staat allemaal beschreven op de diverse panelen. Hier staan ook veel picknicktafels en het valt hier weer op hoe schoon alles is. Men houdt zich hier meer aan het opruimen van het afval dan bij ons.

c mount terry fox

Eén van de vele informatieborden

c ada kijkt naar mtterry fox

Ada kijkt naar de mt. Terry Fox

Nu door naar het Visitors Center. Vandaar zien we een imposante berg met veel sneeuw erop. We rijden 2 km. het park in om een wandeling te gaan maken naar het Kinney Lake. Tweeeneenhalve kilometer lopen, 134 mtr. hoogteverschil.

c op weg naar kinney lake

Een behoorlijk pittige wandeling maar erg mooi. Het laatste gedeelte was het pad door hoog water afgezet en moesten we over de rotsen klauteren. Veel wild ook gezien. Onderweg een eekhoorn en bij het meer zelfs twee! Op de campingground (Robson River in het Robson Park) zelfs nog een eekhoorn gezien. We hebben weer een echt mooie plek.

c plekje robson river

De natuurcampings hebben heel ruime plekken. Hier is zelfs een douche. Ook komen we hier in contact met ouderen die afkomstig zijn uit Nederland maar al ruim 50 jaar in Canada wonen. 's Avonds bij hen op de koffie (met appelpunt) geweest. Heel verhaal gehoord over de Mennoieten.

Einde van de eerste anderhalve  week.

Lees verder in vervolg 1 !





 

Laatst aangepast (zondag 14 oktober 2012 15:03)