LTD 9

De terugweg

De wedstrijd weer hervattend, na toch wel een heel ontspannende rust te hebben gebruikt bij het kerkje in het plaatsje ? Dat is zo grappig aan dit verhaal. Er komen steeds meer gebeurtenissen naar boven maar ik weet gewoon niet waar en wanneer deze zich hebben afgespeeld.
Wel weet ik dus dat op dit pleintje bij het kerkje Peter mij bij de arm nam en zei 'Kom eens mee kijken in dat kerkje". Eenmaal binnen bleek dat hij daar een kaarsje voor mij had aangestoken.
Als ik het nu niet meer haal!

Goed, ik zit dus weer op de fiets en merk dat ik een kilometers lange afdaling voor de wielen heb. Volgens informatie uit de auto duurt dit tot aan Lourdes en dat ligt nog een behoorlijk eind weg.
Het fijne aan deze afdaling is dat het geen steile is maar dat je een lekker duwtje in de rug hebt. Een goed gemiddelde kunt rijden zonder dat het echt veel inspanning kost.
Maar ja, aan alles komt een eind en zo ook dit fietsgedeelte wat ook nog eens bij lekker weer plaats vond.

Heel veel kan ik mij van de volgende honderden kilometers niet voor de geest halen. Regelmatig zie je een burcht, kasteel, ruïne en meer van die gebouwen, welke een leuke afleiding zijn in het golvende parkoers tussen alle zonnepitten door.
Ik weet nu tenminste waar al die zonnepitten vandaan komen.

alt

Voor mijn gevoel gaan we nu echt op de terugweg.

Maar op gegeven moment rijd ik op een hoogvlakte, dezelfde dag of de dag erna. Hebben we toch last van behoorlijk noodweer. Het begint met heel in de verte bliksemstralen en gedonder, maar dat komt steeds dichterbij. Ik weet nog niet of het naar mij toekwam of ik er naar toe fietste. Feit is wel dat ik er op gegeven moment finaal middenin zat.

Waarschijnlijk omdat ik toch wel op een behoorlijke hoogte fietste had ik het gevoel dat de bliksemstralen mij aan alle kanten omringden. Tot overmaat van ramp goot het er nog behoorlijk bij. Niet zo vreemd natuurlijk.
Op gegeven moment volop in die bui moet ik inhouden voor een grote kudde schapen die de weg oversteekt.

alt

alt

Ik kan er al vrij vlug langs maar de pacecar moet wat langer inhouden. Dan na enkele kilometers komt het volgende timestation in zicht, Villecomtal-Sur-Arros.
Ik denk tenminste dat het hier was. Aankomend bij een kruising met een grote weg die dat dorp kruist word ik opgehouden doordat de volledige kruising onder water staat. Auto's kunnen geen kant meer op en soppend door de berm weet ik er langs te komen. Niet zonder de vermanende woorden van Ad negerend, die mij in de pacecar wilde hebben om dit te omzeilen. Achteraf heel begrijpelijk want ik had makkelijk in een gat kunnen stappen en dan waren de gevolgen misschien niet te overzien geweest.
Bij een parkeerplaats stoppen we dan om de tijd door te geven en zeg ik ook de bui hier voorlopig af te wachten. Ik heb uiteindelijk ook aan Greetje beloofd niet in onweer te rijden en voor mijn gevoel heb ik dat nu al te lang gedaan.

Gelukkig duurt de bui niet zo heel lang meer en kan ik na een korte stop met bakje koffie de weg weer vervolgen.

Als je dan denkt dat het helemaal eentonigheid is dan heb je het goed mis. Het is één groot avontuur geweest en elk moment maak je wel iets mee. Is het niet de omgeving, dan is het wel weer een natuurverschijnsel. En is er even helemaal niets dan zorgt de begeleiding wel voor de nodige afleiding.
Alhoewel, ik heb er eigenlijk weinig van gemerkt maar het moet wel een stress-aangelegenheid zijn geweest. In de camper, op weg naar een rustplek om  daar weer pasta te bereiden en dan tot de ontdekking komen dat het gas op is.
Maar dan komt het improvisatietalent naar boven en wordt een camping opgezocht waar zo te zien nog maar twee kampeerders staan. Die dus maar ingeschakeld, een Engels stel om de pasta te bereiden en een Frans stel om de saus te bereiden. En zo is er toch een maaltijd klaar als Joop komt aangereden en hij kan gelijk aanschuiven. Wel moet hij de Engelsman antwoorden op diens vraag of hij 'the bad guy' is en dat vindt men dan ook weer leuk.

alt

Op de camping. Loes en Chris bereiden een maaltijd.

alt

In mijn beste Engels!

Een leuke afleiding voor de kampeerders en voor het begeleidingsteam was het leuk om later bij de aanschaf van gas te bemerken dat de gasfles nog vol was en dat deze actie feitelijk overbodig was.
Onder ons 'Dit was een test'. En ze zijn geslaagd!

En zo gaan we verder door het Franse land richting België en Nederland, waar mij nog een zwaar stukje staat te wachten.

alt

Over lange rechte wegen .......

http://www.joopvanbeek.nl/Foto%27s%20onderweg/lange%20golvende%20weg.jpg

en soms lange golvende rechte wegen.

Laatst aangepast (donderdag 18 oktober 2012 20:35)