17 Voor en na de Lancegate

Ik heb nog steeds een nare smaak aan de Lancegate over gehouden.

Wat moet ik er nog van denken? Het is uiteraard verbijsterend wat er boven tafel is gekomen en toch geeft dit geen voldoening.
Vandaag nog las ik ergens dat Armstrong eigenlijk gestruikeld is over zijn verslaving "winnen". Doordat hij na zijn professionele wiedercarrière nog eens als veertigjarige de triatlon op hoog niveau bezigde, heeft in Amerika bij velen nogal kwaad bloed gezet. Boze tongen beweren dat hierdoor de USADA de jacht op hem persoonlijk opende.
Het valt niet te ontkennen dat er om de hele zaak nog steeds een waas hangt. Voor mij geldt de vraag, waarom moet Armstrong zo hangen en waarom ontspringen velen de dans.

Wielrennen is na één van de zwaarste sporten ook nog eens een vorm van volksvermaak. Daarmee wil ik niet het gebruik van doping goed praten, maar velen weten of menen te weten dat doping zo nauw met de wielersport verweven is geweest dat wanneer elke dopinggebruiker zijn overwinningen wordt afgenomen elk jaarboek in de prullenbak kan worden gegooid.

Recentelijk komen veel verhalen in de publiciteit over andere sporten waar ook veelvuldig doping werd gebruikt. Vanavond zat Enith Brigitta in DWDD. Voor haar was het tijdens haar carrière heel zuur dat zij steeds tegen de Oost-Duitse hormoonpreparaten moest opboksen. Waarvan later ook uitgekomen is dat zij toen ook doping hadden gebruikt, waardoor Enith Brigitta wellicht twee Olympische titels is onthouden. En wat te denken van Ben Johnson waarvan bleek dat hij tijdens zijn Olympische race gedrogeerd was en daardoor werd gediskwalificeerd. Maar zoals nu bekend is waren van de tien deelnemers er acht gedrogeerd. En zij houden wel hun titel.

In het verleden (en niet eens zo heel lang geleden) zijn grote renners als Merckx en Zoetemelk en ook een Johan Musseeuw betrapt op doping of hebben dit toegegeven. Moet van hen ook alle uitslagen worden geschrapt.

Tja. Armstrong heeft het dan wel op grote schaal gedaan, maar dit gebeurde jaren geleden ook bij PDM en Festina en bij ploegen waar het niet is ontdekt. Wat vooral ook opvalt zijn de uitspraken van renners die zelf al eens zijn betrapt dat voor hen Armstrong nog steeds de Tour de France zeven maal heeft gewonnen. Zij weten als geen ander dat de overwinningen die Armstrong behaalde niet alleen gebeurde op niet gedrogeerde renners, maar op renners die zelf ook hadden gebruikt.

Zou na deze schande die over een renner is gekomen er nog renners zijn die doping durven te gebruiken? Wellicht wel, maar ik hoop echt dat het gezonde verstand gaat zegevieren. Wanneer er geen doping wordt gebruikt heb je niet alleen een eerlijker sport maar ook een gezondere. Als het programma te overladen is, dan las je maar vaker een rustperiode in. Renners genoeg om de programma's te vullen. Of er nu honderd of tachtig deelnemers zijn, dat maakt voor de wedstrijd niet uit.

Wat nog wel steeds als een nare smaak aan het geheel blijft kleven is de onrechtvaardigheid. Er zijn nu te veel renners die er met een gemakkelijke schorsing vanaf komen. Evenals dat er teveel uitslagen zijn die aangepast moeten worden en waarvan je nooit weet of de nummer twee, drie, vier, vijf etc. wel clean hebben gereden. Wat een toestand!

Eerlijk gezegd vind ik het allemaal niets. Dat er iets gedaan moest worden kan ik nog wel begrijpen, maar op deze manier geeft geen voldoening. Er kleven veel te veel bezwaren aan. Er wordt met een te grote stofkam gewerkt.

 

Laatst aangepast (donderdag 22 november 2012 22:01)