02 Geen geluk!

Je verwacht het toch niet om door een hoefijzer te worden geveld!

Het overkwam mij zondagmiddag ter hoogte van Emst toen wij onze zondagse recreatieve fietstocht maakten. Voor de winter was het een geweldig mooie fietsmiddag die vroeger heel wat kilometers opgeleverd zou hebben. Nu fietsten we rustig over de heide tussen Nunspeet en Gortel om op de weg van Vierhouten naar Emst linksaf te slaan. Na een paar honderd meter een klap in mijn voorwiel en tot grote schrik was mijn voorspatbord helemaal verbogen. Alle pootjes waren uit hun houders geschoten en het spatbord zelf hing verbogen naast mijn voorwiel.

Tjee, wat was er gebeurd? Ik had helemaal niets in de gaten gehad, geen obstakel gezien. Maar toen ik achterom zag ik een hoefijzer waar de spijkers nog in zaten en dit had zich aan mijn wiel geklemd en het spatbord totaal verbogen.
Gelukkig kon ik met enig buigwerk de pootjes weer in hun houders plaatsen en met nog wat buigwerk kwam het voorwiel vrij en konden wij onze reis vervolgen.
Ja, dat hadden wij gedacht. Ook de voorband bleek lek te zijn! Eén van de spijkers had zich daar doorheen geboord.

Wat nu? Goede raad is duur. Je zit toch al gauw een kilometer of twaalf van Nunspeet af. Lopen naar Vierhouten of richting Emst? Wij spreken af dat ik met de fiets van Ada naar huis fiets. Daar dan de auto pak en naar de rotonde richting Emst rijd om Ada weer op te pikken. Kort voor de rotonde weten we een restaurant en daar kan Ada dan even een kop koffie gaan halen.

Dus weer terug over de heide en met een natte rug van het zweet thuis aangekomen. Gauw de auto pakken en weer op weg. Bij het restaurant aangekomen bleek het restaurant te koop te staan. Geen koffie dus, maar het wachten had na de wandeling maar een kwartier geduurd. Al met al duurde deze operatie bijna een uur en hebben we uiteindelijk maar een korte fietstocht gemaakt.

Je hoort wel eens dat een opgehangen hoefijzer naar beneden valt en zo geen geluk brengt. Maar pas ook op voor hoefijzers op het fietspad. Levensgevaarlijk!