Elbe Rad Tour 2013

Een lang gekoesterde wens ging op 10 augustus in vervulling.

In eerste instantie wilde ik meedoen aan een brevet dat van Brabant naar Verona zou lopen. Om dan vandaar met de aanhanger terug te fietsen naar Nederland. Mensen van de organisatie zouden dan de aanhanger mee nemen naar Verona zodat ik het brevet gewoon op de normale manier zou kunnen fietsen. Helaas ging deze rit op het laatste moment niet door. Ik vond dat niet echt erg want mijn conditie was niet optimaal voor zo'n zwaar brevet. Op mijn verlanglijstje stond ook de Elbe Rad Tour, van Cuxhaven naar Praag. Mij leek het wel wat om de omgekeerde route te rijden en dan eerst op de fiets naar Praag en vandaar naar Cuxhaven. Op de terugweg kon ik dan de Noordzee route rijden.
Dit werd het dus. Er bestaat een route vanuit Nederland naar Praag, maar deze verschijnt pas in het najaar in een nieuwe druk en een oude druk heb ik niet kunnen bemachtigen. Dus zelf maar zo goed en kwaad als het ging een route op papier uitgestippeld.
11augustus wordt dan de startdatum.

img 1918 kl

Zaterdagavond vertrok ik, tot de Zandenplas begeleid door Stephan en Sue Ann en een toeterende Ada voor mijn eerste fietstrektocht. Hier heb ik al jaren van gedroomd en nu is het werkelijkheid geworden. Het eerste gedeelte is makkelijk en er wacht mij ook nog eens de eerste twee dagen een lekker bed. Ik rijd de eerste avond naar Dieren en op zondag rijd ik samen met Ada naar Rekken, vlakbij de Duitse grens, om daar op een 'Vrienden van de fiets' adres te overnachten.

De aanhanger loopt goed achter de fiets. Het is best lastig om het gewicht goed te verdelen over beide zijden, maar het lijkt zo goed. Toch blijft het wel een kwestie van attent zijn. Het is nooit rustig achter je, altijd voel je de aanhanger wel.

Op zondag vertrekken we redelijk op tijd. De routeplanner van de ANWB heeft een route voor de fiets uitgestippeld die we volgen en zo staan we bij het pontje van Bronckhorst om de IJssel over te steken.

p1010093

Onderweg gaat het eenmaal mis omdat we een punt waar we volgens de beschrijving de weg moeten vervolgen, dit doen maar uiteindelijk een andere weg hadden moeten inslaan. Bij het echtpaar dat we vragen naar de goede weg is de man alleen maar druk om uit te leggen wat zij zelf fietsen. Naarmate de rit vordert merken dat wij veel te vroeg in Rekken aankomen. In Eibergen treffen wij een echtpaar dat wonderwel ook met de fiets op weg is naar Praag. Zij zijn wel in het bezit van het bewuste routeboekje en dan blijkt dat men ook over Dresden gaat. Dit heb ik juist gemeden omdat ik daar met de Elbe Rad Tour ook al langs kom. Voor mij trekken de bergen, op de grens tussen Duitsland en Tsjechië.
Omdat wij aan de vroege kant zijn besluiten we om nog een ritje tussen de knooppunten te maken. Dat brengt ons nog bij een mooi theehuis waar we aan gaan voor de verdiende verfrissing. Terug in Eibergen verrast Ada mij door op een etentje (wokbuffet) bij een Chinees restaurant te trakteren. En of het zo moet zijn, terwijl wij eten komt er een behoorlijke regenbui langs. Wanneer wij verder gaan is het echter al weer droog. Het is nog een klein eindje naar het logeeradres, een jong echtpaar dat vreselijk zijn best doet om gastvrij te zijn. Maar we moeten wel onze schoenen uit en voor het toilet bij hen door de woonkamer.

Na een goede nachtrust komt maandagochtend dan het moment om afscheid te nemen en alleen verder te gaan. Op dit kruispunt sla ik linksaf richting de Duitse grens en het plaatsje V   waar ik de R1 route op kan pikken. Ada gaat vanaf hier terug naar Dieren, ook nog een tocht van ruim 50 km. Na de R1 route te hebben opgepikt verbaast het mij dat ik over zoveel bospaden word geleid. Daar waar je verwacht om veel fietspaden te hebben, blijkt het hier een en al bospad te zijn. Veel zijn er goed te fietsen, maar soms is het zeker voor een racefiets met aanhanger heel lastig om door de ondergrond heen te ploegen. Zin in koffie stop ik bij een leuk houten hokje wat men hier speciaal voor de langskomers heeft opgetrokken. Mijn gaspitje blijkt leeg te zijn en bij het verwisselen vliegt de bus er helemaal af waardoor ik eerst helemaal een gaslucht bij mij heb hangen. Maar goed dat er niemand met een sigaret bij is. De koffie gaat zodoende over, maar ik heb gelukkig ook frisdrank bij mij. Weer verder word ik op gegeven moment gebeld door Rolf Smit, die een archiefklus heeft. Of ik die voor september kan oppakken. Helaas, ik heb belangrijker zaken aan mijn hoofd. De weg vinden!

In Münster raak ik aan het dwalen en kan maar niet de weg naar Warensdorff vinden. Daarom rijd ik maar gewoon de borden volgend richting Warendorff.  . Vlak voor Warendorff vind ik weer de juiste route. Het weinige dat ik er van heb gezien geeft mij de indruk dat Warendorf een mooie stad is. Zoals zo veel in Duitsland met een keur aan mooie gebouwen en historisch hart.

Al fietsend kom ik geen camping of 'Zimmer Frei' tegen.

Het begint al later op de avond te worden wanneer ik door Harsewinkel rijd waar de fabriek van Claas staat. Het is de sky line van dat dorp. Later hoor ik dat hier ruim 4.500 mensen werken. Dan kun je wel nagaan dat het een grote impact op zo'n dorp heeft. Ik begin mij nu wat ongerust te maken voor de overnachting. Eindelijk kom ik langs een buitenplaats waar men overnachting heeft. Het zgn. 'be + bike' Aan de weg staat een prijslijst waarop te lezen valt dat een overnachting met ontbijt hier voor € 49 kan. Eigenlijk boven mijn budget maar toch maar aangeklopt. Helaas, het adres is vol. Men belt nog wel met een ander adres in de buurt maar dat moet € 58 kosten en daar moet ik ook nog eens een eind voor omrijden. Dat wordt hem niet. Dan maar weer verder.

Op gegeven moment kom ik langs Ranch B.

p1010100 kl

Een naar mijn idee 'Gaststätte" en aan de persoon die buiten staat het gras te maaien vraag ik of men nog een kamer vrij heeft. Even aan mijn vader vragen, is het antwoord. Een kamer is er niet vrij maar wanneer ik vraag of ik daar dan mijn tent kan opslaan, is het antwoord bevestigend. Het blijkt gewoon een privéadres te zijn, maar men vindt het zo leuk dan men vraagt hoeveel broodjes ik de volgende ochtend wil eten.
Na mijn gevecht met de tent, voor de eerste keer echt opgezet en dat zullen ze ook wel hebben opgemerkt, nog wat kaakjes gegeten als avondmaaltijd. 's Nachts word ik een paar keer wakker door vreemde geluiden, maar wanneer ik buiten kijk of de fiets er nog staat is alles in orde. De volgende ochtend heb ik alles al ingepakt wanneer men mij roept om te komen eten. De eerste vraag is of ik 's nachts wat heb opgemerkt van de wilde zwijnen. Dat was het vreemde geluid dat ik steeds hoorde. Er was een hele groep op bezoek geweest.
Een gratis ontbijt en bij mijn afscheid nog wat broodjes en tomaatjes mee voor onderweg en ik kon weer op pad. Mijn eerste les had ik gehad, niet te lang doorfietsen en zorgen voor op tijd een maaltijd en een slaapplaats.

p1010102 kl

Kwart over negen vertrek ik voor mijn rit van deze dag. Een paar keer raak ik de route kwijt maar telkens kan ik deze weer vrij snel oppikken. Mijn eerste koffiestop van die dag is in Rietberg. Voor een prachtig monumentaal gebouw. Omringd door nog meer van deze prachtige gebouwen

Eenmaal verder merk ik dat Rietberg meer heeft dan alleen oude gebouwen. Een werkelijk prachtig 'Klima-park' waar ik in verzeild raak en op gegeven moment bij de kassa uitkom. Dan maar weer terug en dan blijkt dat ik het pad aan de andere kant van de omheining moet hebben. Toch zo veel van het park gezien. Ook nu is het vrij moeilijk om de juiste richting te vinden. Wanneer ik fietsborden zie met de richting Paderborn erop besluit ik deze te volgen. Vanaf hier moet ik toch de route naar Praag gaan volgen. Voor mijn gevoel rijd ik over een oude 'Eisenbahn'. Kaarsrecht en strak langs wat kleinere dorpjes. Ook nu word ik weer vanuit Nederland gebeld. Nu is het Leo om door te geven dat de geplande datum van de vergadering voor de gepensioneerden is verzet. In principe kan ik nu nog langer onderweg zijn.
In Paderborn zoek ik de Informatie op. Mijn bedoeling is om een routekaart naar Praag aan te schaffen. Dat is toch veel makkelijker dan alleen via wat plaatsnamen te fietsen. Dan ben ja al gauw op alleen de doorgaande wegen aan gewezen. Bij de Informatie heeft men er geen en men verwijst mij naar een boekhandel. Een grote boekhandel met een hele afdeling fietskaarten. Maar geen route naar Praag. Deze is er ook niet in Duitsland. Zou men die route in Nederland alleen voor zichzelf houden? Jammer maar dan maar met behulp van de gewone kaart verder.
Nu moet ik eerst naar Warburg. Een Nederlander die mij aanspreekt voor de boekhandel denkt de oplossing te weten, hij schiet een paar passerende Duitsers aan, maar niemands weet mij de richting te vertellen. Dan ga ik zelf maar weer op pad.

Twee oudere mensen sturen mij de goede richting uit, maar hebben geen rekening gehouden met de fiets en zo fiets ik lange tijd op een grotere weg met veel verkeer langs mij heen. Hier heb ik ook het eerste en enige regenbuitje van mijn trip. In Warburg vraag ik dan maar weer de weg naar Liebenau. Een vrouw weet mij te vertellen dat er ook een fietsroute naar die plaats is, maat weet niet goed uit te duiden hoe ik daar moet komen. Zij raadt mij aan de D-weg nog een paar kilometer te volgen en dan op een kruising linksaf te slaan naar Liebenau. Dat dan maar gaan doen. Op het moment dat ik langs de kant een vermelding van een camping zie staan en van de weg af ga, zie ik ook een fietsroute aan gegeven worden naar Liebenau. Dan maar weer door fietsen.
Op gegeven moment is er een afslag naar links, de weg zelf gaat rechtdoor en zo te zien ligt daar een stevige klim te wachten. Geen aanduiding, dus maar rechtdoor. Ik haal het en ook de volgende paar beklimmingen, maar op het lichtste verzet en net niet omvallen. Het neemt ook behoorlijk van de energie. Ik ben de route ook kwijt, dus waarschijnlijk is de route toch linksaf gegaan. Ik kom wel in /liebenau en vandaar is het nog 8 km. naar Hofgeismar. Dat moet dan maar het eindpunt van deze dag zijn. Hofmeisgar is een pracht stadje om binnen te rijden. Werkelijk schitterend en bij binnenkomt zie je gelijk een pracht van een camperplek, vlakbij de oude stadskern. In het centrum vraag ik naar een camping en zo waar er is er één. Het kost wat uitleg en onderweg moet ik nog een keer vragen, maar dan kom ik er toch wel. Bij de receptie vraagt men wanneer ik zeg dat ik uit Nederland kom, of ik met de fiets naar Praag ga. Het blijkt dat hier meer Nederlanders kamperen die dat van plan zijn. Een mooi plekje onder een boom is mijn deel, maar toch ...... De andere ochtend blijkt de tent aardig onder gescheten te zijn. Ook vandaag weer een telefontje uit Nederland, nu blijkt het Stephan te zijn en praten we even bij.

p1010113 kl

De andere ochtend denk ik dat de camping beheerder ook wel zal weten waar al die Nederlanders naar toe fietsen. Hij legt mij de route uit, maar bij de eerste de beste kruising gaat het al mis. Niet duidelijk is welke weg ik moet hebben wanneer je uit meerdere kunt kiezen. Vragen brengt ook geen opheldering. Dan maar kiezen  en weer terug. Andere weg op en deze lijkt meer de richting op te gaan welke ik voor ogen heb. Bij een parkerende automobilist nog eens gevraagd en deze is wel 10 minuten bezig om de route te vinden op zijn app. Maar hij komt er niet helemaal uit. Eindelijk zegt hij dat wanneer ik door blijf fietsen en bij dorpje     links af ga, ik altijd bij Oberweser uit kom. Is het te fietsen. Ja hoor, geen probleem. Tot aan de kruising linksaf is het op en af met behoorlijk snelle afdalingen. Tot rond de 55 maar dan rem ik wel bij, dit gaat wel erg snel met zo'n onrustige aanhanger. Een laatste dorpje vlak voor Oberweser doet mij de das om. Voor het dorp begint het al te klimmen en wanneer ik het dorp uit fiets klimt het nog steeds. Ik kan maar net de gang erin houden. Wanneer na de volgende bocht nog steeds de weg omhoog loopt moet ik even bijkomen. Als ik dit in de bergen tegen kom, wat dan? Ik stap weer op voor de laatste meters omhoog en zie dan aan de andere kant van de weg dat de daling 10% is. In Oberweser eerst maar een kop koffie nemen en alles even op een rijtje zetten.

p1010116 kl

In het vorige dorp had ik al stil het besluit genomen om bij Hann Münden te kijken of daar eens spoorstation is en dan de trein naar Praag te nemen. Dit lijkt mij de beste optie en dat wordt de insteek voor de rit naar Hann Münden.
Daar aangekomen blijkt er direct onder de brug een camping te zijn. Bij de Informatie heeft men geen fietskkart naar Leipzig maar er is wel een spoorstation. En ja, ik kan vanaf hier met de trein verder. Niet meer dezelfde dag, er is geen plek voor de fiets in de ICE. Dus moet ik de intecity nemen en zodoende een aantal malen over stappen. Ik neem vast de tickets en ga daarna naar de camping. Een plek voor de tent is geen probleem. Dan nog even de stad in om wat van het oude centrum in mij op t nemen en de inwendige mens te versterken met een schnitzel. De tent staat met de achterkant naar een kanaal waar regelmatig boten doorheen komen en deze moeten hier dan worden geschut, dan is de camping even niet bereikbaar. Toch morgenochtend maar rekening mee houden.

 

p1010121 kl

De inwendige wekker zorgt ervoor dat ik al vroeg wakker ben. Het is tent afbreken, rotzooi opruimen, de tassen inpakken en aan de aanhanger bevestigen en zo kom ik een uur te vroeg aan op het station. De duitsers hebben hun zaakjes sosm uitstekend voor elkaar. Ook hier, om op het andere perron te komen is er een rolstoelbaanwaarop ik met mijn fiets met aanhanger prima aan de andere kant van het spoor kan komen. Ik hoef dat ding niet trap af en trap op te zeulen. Dat zal in d loop van de dag wel anders worden. Wanner de trein aankomt waarmee ik het eerste gedeelte zal reizen kan ik vrij eenvoudig met de complete combinatie de tein  inrijden. Ook het fietsgedeelte in deze treinen ids prima geregeld tot het moment dat het bijvoorbeeld volis, want dan moet je op de volgende trein wachtenm.Maar nu haat het prima. Ik reis eerst naar Halle. Daar heb ik 20 minuten voor de volgende trein. Vandaar naar Leipzig, nu ruim 25 minuten en dan naar Dresden. Ook hier zo'n 25 minuten en dan op naar Bad Schandau. Daar heb ik slechts 5 minuten om de trein naar Decin, de Tsjechische grens, te halen. En ook daar is het krap, 7 minuten slechts om de trein naar Praag te halen. We zullen het zien.
Zoals verwacht was de treinreis in Duitsland prima te doen. Zelfs in Bad Schandua viel het mee omdat ik op hetzelfde perron kon blijven voor de trein naar Decin. Onderweg met een vader en zoon gesproken die vanaf Schandau, het laatste Duitse station voor Decin, de Elbe Radweg naar Dresden zouden gaan fietsen. Toch wel leuk, een vader met zoon, dat doet je denken. Maar inmiddels heb ik al een afspraak lopen met Stephan voor een gezamenlijke klim op de Alpe Huez.

De overstappen aan de Duitse kant vielen mee, ruim op tijd en makkelijkte vinden. Op de reispapieren stond al aangegeven op welk perron ik moest zijn. Dus was het alleen maar zaak om even te controleren of er geen wijziging die dag was. Maar ja, dan Tsjechië. Onderweg had ik al aan de conducteur gevraagd op welk perron ik moest zijn. Dat wist deze niet en dat was jammer want 7 minuten overstaptijd is niet veel. Aangekomen in Decin blikjt dat ik een aantal trappen af en weer op moet voor het juiste perron. Een Chinese bahpacker vraagt aan mij de trein naar Praag. Gevolg, zij hobbelde achter mij aan. Gelukkig was er een lift maar deze was zo klein dat ik d aanhanger moest afkoppelen en toen ik het spul in de lift ha wilde de Chinese ook mee. Fiets met voorwiel omhoog in de lift en zo kon deze dame er ook bij. Op het goede perron aangekomen eerst weer de aanhanger aankoppelen, en dat gaat niet zo makkleijk wanneer je het vlug wilt doen. Gauw naar de trein die al klaar staat. Vragn aan de conducteur of dit de goede trein is, ja dat is hem en waar is de fietsafdeling. Nou daar sta ik voor. Ruim een hale meter hoogteverschil! Weer afkoppelen, dan de fiets erin en dan de zware aanhanger. Wat een klus maar wanneer het spul erin staat en de tein daarna direct verrekt ben je toch weer blij dat het gelukt is. Op naar Praag!

p1010132 kl

Praag! Tsjechië heeft ook modernere treinen dan die waarin ik heb gereisd.

Eenmaal aangekomen in Praag moet ik een camping vinden. Ik hoop dat er een stadscamping is, zoals waar wij ook in de Baltische Steden Riga, Tallinn en     hebben gekampeerd. Deze zijn vaak niet ver van het centrum af en zodoende is de stad per fiets heel goed berikbaar.  In het stationsgebouw ontdek ik een Informatiepunt en daar weet men mij een cmping aan te wijzen welke niet zo heel ver van het station vandaan is. Een paar keer links en rechts en daar is het. Nu is mijn Engles wel zo goed dat ik het kan verstaan maar onthouden is iets anders. Al gauw ben ik de uitleg kwijt, maar wel in de goede richting en dan maar een paar Tsjechen aanschieten. Zo kom ik uiteindelijk en aan fietstocht van enkele kilometers en behoorlijk stijgende wegen op de camping aan. Helemaal met een hekwerk afgesloten en alleen binnen  te komen door op een bel te drukken en voor de camer te gaan staan. Maar er is plek en ik boek voor twee nachten.
De ander ochtend ga ik Praag ontdekken. Ik heb ergens gelezen dat er een automuseum is en dat zijn tijdens vakanties altijd hoogtepunten voort mij. k vraag op de camping of men weet waar deze zich bevindt. He5t adres dat ik heb helpt mee en gelukkig weet men het museum op een plattegrond aan te wijzen. Zoals ik het bekijk is dit redelijk makkelijk te voet bereikbaar en zo ga ik de volgende ochtend te voet richting de stad.

 

Laatst aangepast (woensdag 25 september 2013 19:06)