Langs de Rijn

De terugreis.

Verslag van de terugreis uit Verona na M2V

Voor na de finish van Merselo Verona hadden de meesten van ons een extra nacht bijgeboekt en zo ging ik op de dag voor de terugreis met Henk en Bart, de Nederlandse Duitser, Verona in om nog wat cultuur op te snuiven. Tegenover de Arena een goed terras gevonden waar ook nog eens overheerlijke pizza’s werden geserveerd.Wij waren daar ook nog getuige van een demonstratie tegen de seksuele uitspattingen in de katholieke kerk.

 img 0029.jpg kl

Henk en Bart

Op zaterdag dan de terugreis aanvaard. Omdat het laatste gedeelte vanaf Bolzano mij nog goed in het geheugen lag, had ik besloten om de trein naar Bregenz te nemen om vandaar verder per fiets te gaan. Met de aanhanger achter de fiets acht ik die kilometers lange beklimming wel te doen maar ik zal er wel beduidend extra tijd (ik schat bijna een week) van Verona tot aan de Bodensee voor nodig hebben. Daarbij geldt dat de afdalingen dan ook niet van enig gevaar zijn ontbloot. Boven de vijftig heeft de aanhanger de neiging om te gaan slingeren en dat voelt niet zo prettig. Ook Henk en Bart gaan met de trein.
Nog een Nederlander (Cor van Leeuwen) gaat met de fiets naar huis. Zijn zoon is met de trein naar Verona gekomen en samen gaan ze op de fiets, via Praag, terug.

Henk gaat met de trein naar Como om vandaar over een pas te fietsen die hij nog niet heeft gereden en fietst dan een Flêche naar Parijs en zo door naar huis.
Bart en ik gaan via Innsbruck .
Bart gaat direct naar huis. Hij woont in Muttensweiler, in de buurt van de Duits-Oostenrijkse grens een kilometer of honderd van de Bodensee. Vrijdag hebben wij al tickets gekocht zodat wij gereserveerde plaatsen hebben en ruimte voor de fietsen. In Innsbruck moet ik overstappen.
Met de papieren in de hand vind ik mijn coupé en plaats. De fiets staat in de speciale ruimte.
Het is echter maar goed dat de conducteur vroegtijdig langs komt want ik blijk toch wel in de verkeerde trein te zitten. Ondanks het goede wagonnummer etc.

 kufstein

In Kufstein er weer uit en wachten op de trein die naar Bregenz gaat en ruimte voor de fiets heeft. Dat duurt even. Een conducteur wil mij niet meenemen omdat ik geen gereserveerde plek heb, ondanks dat de fietsruimte helemaal leeg is. Ik denk dat hij mijn verwensingen, al waren deze in het Nederlands, wel goed heeft begrepen.

Zo is het al donker wanneer ik in Bregenz aankom. Een oudere vrouw rijdt voor mij uit wanneer ik vraag naar een camping. Zij weet een Hostel en ook een paar campings. De Hostel blijktt echter al vol te zijn. Verder vragen doet mij een kilometer verder bij een camping belanden. In lichte regen vlug de tent opzetten. Dan gauw zien of er nog iets te eten is. Alleen wat brood met worst. Wel lekker. De beheerster geeft mij nog een appel mee die ik achteraf bijna de hele rit bij mij heb gehad. Het regent de hele nacht en ook in de vroege ochtend. Rond negen uur wordt het droog en sta ik snel op en pak alles in.
De terugreis gaat nu echt beginnen. De vooruitzichten zijn niet goed maar nu is het droog en algauw vergezelt een heerlijk zonnetje mij op mijn tocht langs de Bodensee. Aan het einde van de middag gaat het jammer genoeg al gauw regenen.

stromende regen

In de stromende regen in Eter.....
En zo stevig dat ik besluit niet verder te fietsen maar de eerste de beste camping aan te doen. Die laat gelukkig niet lang op zich wachten. In de stromende regen probeer ik gauw mijn tentje op te zetten en dan vlug naar de kantine om de inwendige mens te versterken. Weer brood met worst! Toch heb ik vandaag ruim 100 kilometer afgelegd. Geen slecht begin. Morgen hoop ik Schaffhausen te bereiken.

tweede nacht

In stromende regen opgezet, volgende ochtend gewekt door de zon

's Ochtends word ik al vroeg gewekt door een stralende zon. Dit is wat een prettiger begin van de dag en ook de tent inpakken gaat zo beter. Rond koffietijd kom ik in de buurt van Schaffhausen aan. Inmiddels rijd ik al wel langs de Rijn. De aanduiding Rheinfall houd ik aan aan maar dat had ik beter niet kunnen doen. Nu moet ik weer naar boven fietsen om daar aangekomen te ontdekken dat ik naar beneden moet om bij de boulevard te kunnen komen. Het gaat wel langs een spectaculair fietspaadje naar beneden. Eenmaal bij de waterval neem ik het ervan. Daar mooie foto’s genomen en van alle kanten de waterval bekeken.

 waterval

 Na wat te hebben rond gekeken vraag ik aan een Duitser hoeik vanaf hier mijn tocht kan vervolgen. Er staan veel aanduidingen maar daar kan ik niet echt wijs uit worden. Volgens deze man kan ik een gemarkeerde fietsroute rijden die met bordjes wordt aangegeven tot aan Holland toe. Makkelijker kan het niet. Nu op naar Basel!

Dat laatste was een misrekening. De afstand is langer dan ik had gedacht en ook de route is niet geheel vlak. Zo moet ik tegen de avond, op nog zo’n kilometer of vijftig van Basel, een camping gaan zoeken. Ervaring heeft mij geleerd dat je hier niet te lang mee moet wachten, anders dan wil je je nog wel eens in de vingers snijden. In de buurt van Koblenz AG weet men geen camping. Zelfs de douane niet. Regelmatig rijd ik dan weer in Zwitserland en dan weer in Duitsland.

ander koblenz

Ander Koblenz :-)

Wanneer ik op een kruispunt een aanwijzing zie voor een camping besluit ik deze te nemen. In het plaatsje aangekomen vraag ik naar de camping en deze blijkt nog een kilometer of vier verder te zijn. Rechtdoor en dan linksaf. Wat men niet zegt is dat de weg dan eerst geleidelijk en daarna behoorlijk steil omhoog gaat. Met de aanhanger is dat nog een heel gesleur. Maar het uizicht vanuit de tent is dan weer fantastisch.

 

 voor basel

mooi plekje gevonden

Na een koude nacht, komt door de hoogte, de andere ochtend met grote snelheid naar beneden en naar de kruising die waar ik gisteren ben afgeslagen. Kort voor Basel neem ik een lunchdiner bij de Mac. Wat proviand inslaan bij de Lidl en dan verder. Een tijdje aan de boulevard in Basel zitten genieten van het mooie weer. Dan zie je iemand langs komen zwemmen met bagage bij zich. Wanneer er een grote boot langs komt houd de zwemmer zich vast aan een boei maar ik zie dat hij zijn bagage kwijtraakt. Die is met de stroming snel uit zicht. Hoe het is afgelopen weet ik niet, want ik moet ook weer verder.

basel

 Afwisselend rijd ik langs bevaarbare stukken en niet bevaarbare stukken. Stukken oude Rijn en het fietspad wordt dan wel aangegeven maar is meestal slecht van ondergrond. Vaak fietsen op een dijk, dan weer ver van de Rijn af. En je mist nog wel eens een bordje.Maar dan kom je ook nog wel eens wat tegen. De appelsaptrein bijvoorbeeld!

appelsaptrein

Die nacht slaap ik op een goede camping in Neuenberg Am Rhein om de andere ochtend Frankrijk in te rijden. Vandaag neem ik een gedeelte aan de Franse kant van de rivier. Maar al gauw vind ik dit een saaie route en ik besluit bij de eerste de beste gelegenheid Duitsland weer in te rijden. Eenmaal in Duitsland fiets ik weer op een dijk. Daar kom ik langs wat ‘luisterende oren’ en zie op de achtergrond het “Europapark”. Lijkt mij wel leuk om hier in de buurt te kamperen. Helaas kan dit alleen op het terrein zelf en moet ik dan ook nog eens entree betalen. Dus laat ik de achtbanen maar achter mij.

Tot overmaat van ramp begint het stevig te regenen en geen dorp laat staan camping in de buurt. Wel bos! Gauw een bospaadje ingereden en de tent op een open plekje opgezet.

 vrij staan 1

De andere ochtend dan bij de eerste de beste bakker heerlijk verse broodjes gekocht. Een lekkernij.
Nu eerst weer de route zien op te pakken. Zo lang je maar weet aan welke kant van de Rijn je zit en naar het Noorden fietst kom je vanzelf wel weer in de buurt. Zo kom ik op een redelijk goed berijdbare dijk met voornamelijk steenslag. Als mijn bandjes het hierop maar uithouden. Verderop kom ik langs een afstandaanduiding en lees “14.000 M naar Basel en 68.000 M. naar Rotterdam.

 rdam basel

Ik ben voor mijn gevoel al een behoorlijk eind van Basel af, dus Rotterdam is ook nog een heel eind weg.

Er is nu wel veel meer scheepvaart op de Rijn. Dat is ook veel gezelliger en daarbij is het ook nog eens heerlijk fietsweer. Aan het eind van de middag zie ik op gegeven moment rechts van mij een op het oog kleine camping. Mooi om er vandaag maar weer mee uit te scheiden. De dagteller staat inmiddels al weer over de 125 km. heen. De eerste de beste afslag neem ik maar zie nergens meer de camping of een aanduiding daar naar toe. Even vragen dus. Dan word ik een fietspad opgestuurd en moet enkele kilometers verder fietsen, aan het eind rechtsaf slaan en dan zie ik de inrit van de camping wel. Bij de camping aangekomen is het niet direct mijn camping. Een hele grote met twee verschillende waterpartijen en de nodige restaurants en bars. Toch maar blijven. Er is een speciaal veldje voor kampeerders. Het staartstukje van de camping lag vlakbij de dijk en dat was wat ik had opgemerkt.

Vanwege het mooie weer laat ik mijn tent eerst drogen voordat ik deze opzet. Een Duitser vindt het allemaal wel interessant en komt een praatje maken. Van hem hoor ik dat er een restaurant is die speciaal voor ouderen een dagmenu heeft voor 8 euro. Zo zit ik even later aan een grote schnitzel met patat.
’s Morgens is mijn tent weer nat. De nachten zijn inmiddels ook al behoorlijk koud en zodoende sta ik ’s morgens steeds een natte tent in te pakken.

Vanaf de camping rijd ik dan maar weer het fietspad van gistermiddag en kom zo weer op de dijk terecht. Regelmatig word ik nu van de dijk afgeleid en zijn er alternatieve paden die wel worden aangegeven. Echter niet altijd valt het kleine schildje op. Wel wanneer deze aan de reguliere aanwijzingsborden vastzitten. Ik mis er nogal eens één.En dan is het ook niet allemaal vlak!

niet alles vlak

Wanneer ik op gegeven moment weer op een andere route zit kom ik op een afgesloten dijk. Meestal kun je wanneer men aan het werk is er op de fiets wel langs. Dus ik ga toch die dijk op om kilometers verder er achter te komen dat men over een lange lengte de dijk aan het verzwaren is. Geen doorkomen aan.

Dan eerst de aanhanger afkoppelen, de fiets de dijk af, aanhanger ophalen en weer aankoppelen. Een door de vrachtwagens gebruikt pad gebruiken om verder te fietsen. Dan kom je in het achterland. Door bossen en verschrikkelijke slechte wegen. Dat leidt tot mijn tweede lekke band. (op de heenweg heb ik er ook één gehad)

lekke band

Ik krijg niet zo makkelijk meer banden op en van de velg. Eraf gaat nog wel al is dat soms ook een hele crime. Maar goed, het moet toch gebeuren. Niemand in de buurt om te helpen. Na veel geduw, getrek en gvd’s zit er toch weer een nieuwe binnenband in. Oppompen en weer verder.

Maar ja met de hand oppompen dan word de band niet zo hard. Wanneer ik weer bij de dijk ben probeer ik de band nog wat harder op te pompen. Zo veel als ik er maar kan in krijgen. Toch voel ik zo af en toe dat ik over iets heen fiets. De schrik slaat mij om het hart wanneer ik weer een heel slecht stuk krijg en ja, op gegeven moment voel ik mijn achterwiel al weer glijden. Weer het hele spul aan de kant.

Nu heb ik wel bekijks van passerende fietsers maar ik moet het toch weer zelf doen.
Ook hier ben ik voor mijn gevoel wel weer een half uurtje bezig. Gelukkig is het slechte deel nu wel gauw achter de rug en krijg ik weer asfalt. Een hele verademing. Om de route te volgen moet ik over een heel grote brug en zie ik een stad voor mij liggen. Geen idee welke het is.

Aan een passerend fietser vraag ik of deze een camping in de buurt weet. Nee, dat niet maar hij weet wel een hostel.
Nou dat is geen probleem want een echt bed zal ook wel weer eens lekker slapen. Wanneer ik hoor dat de stad Speyer is dan is het helemaal mooi want ik wilde hier toch het Technickmuseum bezoeken. De wielrenner rijdt met mij naar het Hostel en deze blijkt precies tegenover het Technickmuseum te liggen. Mooier kan het niet.

speyder

speyder 2

Wat een teleurstelling wanneer het Hostel vol blijkt te zijn. Dat was mij in Bregenz ook al overkomen en nu weer. Terwijl het toch laat in het seizoen is.

Dan toch maar verder. Ik rijd door het oude gedeelte van Speyer langs een heel mooie kathedraal.

speyder kath

Het blijkt dat er echt in de verste verte geen camping is. Dus wanneer ik net buiten Speyer een bos zie is mijn keus snel gemaakt. Vanuit mijn tentje aan de rand van het bos heb ik een mooi uitzicht op de kathedraal van Speyer.

vrij 2

Wanneer ik ’s morgens mijn tentje sta in te pakken komt er een boswachter vertellen dat ik hier niet mag overnachten. Dat was ik ook niet van plan, ik wil verder rijden. Nou dat is goed :-)
Met mijzelf spreek ik af dat ik dat museum wel een andere keer ga bekijken. Mooi om eens met de camper naar toe te gaan.
Het is vandaag weer een fantastisch nooie dag. De zon lacht mij toe en wanneer ik door een bos fiets en een speciaal geplante Lindeboom zie met daar bij een bankje ga ik even zitten. Wat eten, wat mijmeren. Wat heb ik het toch goed. Zo goed dat ik besluit een Selfie te maken. Moet je niet doen. Ziet er niet uit. en toch voel ik mij gelukkig!

selfie

Het is niet alleen een mooie dag, de fietspaden worden nu ook veel mooier en beter. Ze kunnen eindelijk het predicaat fietspad krijgen. Regelmatig stop ik even om een foto te maken. Van een cruiseschip met de naam “Amsterdam en de Friese vlag voorop, van kastelen, uitzichten. Ksatelen zijn er hier volop.

van de velen

Dit laatste zorgt ook voor de nodige schrik. Wanneer ik weer eens stop om mijn fototoestel te pakken merk ik dat ik bij de vorige stop mijn rugzak heb laten staan. In paniek terug. Alles zit erin, geld, papieren etc. Een paar hardlopers gevraagd of zij een rugzak hebben zien staan. De vrouw kan dit beamen. Hoop!
Maar het is veel verder terug dan ik verwachtte en ja hoor daar staat de rugzak naast het fietspad. Wel heeft iemand de rugzak aan de andere kant van het fietspad gezet, maar alles zit er nog in. Wat een mazzel.

Vanaf dat moment houd ik mijn fototoestel om en hoef daarom niet steeds de rugzak af te doen. De nacht breng ik door op een camping in Bingen.
Daar vertrek ik ’s morgens weer met een lieflijk zonnetje. Op een grote brug neem ik even de tijd om foto’s van de stad en de omgeving te maken. Het is prachtig in de zonneschijn.

prachtig

Eén van de vele mooie plaatjes onderweg

Vandaag rijd ik Koblenz voorbij. Nog even aan de boulevard gezeten en uit voorzorg vast warm gegeten.

koblenz

Ruim voorbij Koblenz zie ik aan de overzijde een camping. Met de veerpont goed bereikbaar. Dus maar weer eens aan de andere zijde gaan kijken. Mooie camping met leuk uitzicht op de Rijn en de voorbij varende boten.

routes

Het blauwe bordje met euroschild geeft de route aan.

Het einde van de fietstocht begint in zicht te komen. Na de nodige mooie oude vakwerkhuizen gezien te hebben besluit ik weer aan de linkerkant van de Rijn te gaan fietsen. Dit gedeelte heb ik nog op de GPS staan van de heenreis. Opeens kan ik niet verder. Maar eenmaal van de GPS-route af gaat het mis. Ik rijd tegen een “Ford-fabriek” aan. Links of rechtsom? Met het idee de Rijn naast mij te houden ga ik rechtsom. Dit blijkt een misrekening te zijn. Ik word nu kilometers lang om die fabriek geleid zonder ook maar iets van de Rijn waar te nemen. Op gegeven moment vraag ik maar aan iemand hoe ik weer bij de Rijn kan komen. Deze brengt mij weer op het goede pad en zo kan ik de stad verlaten. Geen idee meer waar ik zit. Ik rijd langs een stuk oude Rijn waar geen vaarverkeer is.

Het wordt al donker wanneer ik een bordje met camping zie. Gauw van het pad af en de camping opzoeken.

’s Morgens het zelfde stuk weer terug en dan blijkt dat ik na waar ik gisteren afgeslagen ben na 100 mtr. weer bij de Rijn ben. Het eerste dat ik zie is weer een groot Nederlands cruiseschip. Er blijken nog vier campings te zijn waaronder de camping waar ik heb gestaan maar waar ik nu de achterkant passeer.
De plaatsen die ik inmiddels op de borden zie staan zijn wat bekender, Xanten, Kleef etc. Het thuisfront heb ik laten weten de verwachting te hebben om woensdag weer thuis te zijn. Het is nu dinsdag dus dat gaat prima lukken. Vanaf Kleef rijd ik echter opeens Nederland in, bij het dorpje Spijk.

weer in nl

Ik bel op naar huis met de bedoeling om te zeggen dat ze de gehaktballen maar klaar moet maken. Na al die schnitzels heb ik daar wel zin. Geen gehoor echter.

Later spreek ik nog een berichtje in op de mobiel van Ada. Wanneer ik vlakbij Doesburg ben (Dieren is mijn eindstation) word ik opeens gebeld en blijkt dat Ada mij tegemoet is gereden en in Elten staat. Zij had mij wel een dag eerder terug verwacht. Zo is de één bijna thuis en staat de ander in Duitsland :-)

aatje eindelijk

De fiets weer omgedraaid en elkaar tegemoet gereden en zo konden we vanaf Didam samen terug naar huis fietsen.

Inmiddels heb ik wel mijn hart verloren aan dit soort vakanties. Of ik nog een brevet rijd is niet waarschijnlijk. Al weet je nooit. Voor dit jaar staat als belangrijkste brevet Parijs-Brest-Parijs op de kalender maar deze rijd ik zeker niet. Na vier deelnames heb ik daar geen zin meer in. Wel is mijn plan om met de aanhanger naar Santiago de Compostella te fietsen. En samen fietsen we de Vennbahnroute en vanaf Aken rijden we dan langs de Ruhr, het gedeelte dat wij nog niet hebben gehad.

Plannen genoeg, we zijn nog niet uitgefietst!!

 

Laatst aangepast (zaterdag 31 januari 2015 08:50)